Spanning boven en onder water

Geschreven door:

George Thomas

Ik heb gevaren op diverse schepen van de Koninklijke marine, in de Koude Oorlog periode, dus die periode wat ging tussen het Warsaw Pact (Het militaire bondgenootschap van de communistische landen) en de NAVO. Deze liep voor mij – als beroepsmarineman vanaf 1968 tot voorbij het vallen van de “muur” in Berlijn op november 1989. Maar om het juist te vertellen, eigenlijk tot in december 1991, toen de Sovjet-Unie ophield met haar bestaan, wat dus het einde betekende van de (eerste) Koude Oorlog.

Boven water:
Tijdens een plaatsing op een schip, werden er vaak diverse oefeningen gehouden, tussen Schotland en IJsland, dé doorvaart route van de Sovjet onderzeeboten. Daar werden wij veelvuldig bekeken en beluisterd door de Sovjets lange afstand bommenwerpers van het type Badger en door EOV (Elektronische Oorlog Voering) – vliegtuigen van het type Bear Delta. Het werd haast een dagelijkse routine, die aanwezigheid van hen.

Meestal werden wij al vroegtijdig gewaarschuwd door radarvliegtuigen van de NAVO (AWACS) dat zij ten noorden van de Noordkaap (Bij het Noorse eiland Magereya) vlogen en vervolgens een zuidwestelijke koers aanhielden, naar ons toe.

Hun routine van deze Sovjet verkenningsvliegtuigen was dat zij met z’n tweeën vlogen, maar soms ook in gezelschap van een bommenwerper. Een herinnering die mij echter sterk is bijgebleven, is dat bij een grote oefening met Amerikaanse vloot eenheden, het AWACS vliegtuig eerst meldde dat er verkenners aankwamen en daarna hun bommenwerpers. Opeens hoorde wij over de radio hoorde het AWACS vliegtuig naar het vliegkampschip roepen: “scramble,  scramble”  en daarna toch wel met een licht zenuwachtige stem: “strength many” de codenaam voor erg veel vliegtuigen die de operator op zijn radarscherm zag.

Ook op ons radarscherm zagen wij ook eerst 6 bommenwerpers aan komen, gevolgd door nog eens in linie weer 6 toestellen en die werden ook weer gevolgd door nog eens 6 bommenwerpers. Dat was voor iedereen wel even slikken.

Vanaf het Amerikaanse vliegkampschip betekende dat “Scramble” dat er elke twee minuten,
twee Tomcats opstegen. En voor je het wist zat je beeldscherm vol met al dan niet vriendschappelijke en vijandige vliegtuigen. Aan boord werd het “gevechtswacht en dit is niet voor oefening omgeroepen”

Dit alles speelde zich af op zo’n driehonderd kilometer van je af. Net als in de film “TopGun” maar dan in het echt. Alleen moest die film toen nog gemaakt worden…

Toen de Sovjets bemanningen zo enorm veel fighters op hun af zagen komen en over de radio zij hoorde dat de piloten om toestemming vroegen om aan te vallen, draaiden zij gelukkig heel snel af, richting hun thuisbasis. De Koude Oorlog bleef gelukkig koud. Later toen wij weer thuis waren en dit verhaal vertelde, zag ik alleen maar ongeloof. “Wij hebben hierover niets gelezen of op het journaal gezien” En de wereld draaide vredig verder.

Onder water
Tijdens mijn verblijf op diverse onderzeeboten, speelde de Koude Oorlog natuurlijk ook. Intens, maar altijd bleven wij onzichtbaar.

Het was de bedoeling zoveel als mogelijk, alles maar te weten te komen van de Sovjetschepen, die wij dan tegenkwamen. Deze reizen naar gebieden waar veel Sovjetschepen te vinden waren, werden patrouilles genoemd, en dan bleven wij soms weken onder water om ongezien informatie in te winnen.
De ene keer gingen wij noordwaarts, om de Noordkaap richting de zuidelijke Barentszzee of naar de Middellandse zee, richting de ankerplaatsen van de Sovjet Marine.

Wat wij daar precies deden, wordt haast nooit verteld, en helemaal niet bij het thuisfront.

Verhalen

Brandweer en BB

Geboren in 1954 werd ik natuurlijk op een bepaald moment opgeroepen voor keuring dienstplicht. Alles was goed en mijn opkomst werd enkele malen uitgesteld wegens studie. Het einde van mijn studie was nabij en ik kreeg een waarschuwingsoproep. Tegelijkertijd kwam in...

Moord op Kennedy

In de nacht van 22 november 1963 was ik op patrouille in Büren Duitsland. Mijn chauffeur en ik schrokken ons te pletter toen er opeens een tank voor ons stopte. Gelukkig bleken het Engelsen te zijn, die ons vertelden, dat president Kennedy was doodgeschoten. Een...

Bij de Koninklijke Marine tijdens de Koude Oorlog

Op 17 augustus 1970 ben ik in dienst van de Koninklijke Marine getreden. Het heetste punt, de Cuba crisis, was al geweest maar de dreiging van een kern oorlog was nog steeds aanwezig.  Als 16 jarig jochie was ik daar niet zo mee bezig. Ik vond alles nog spannend....

Russen afluisteren

Brief van Henk Braakman, ontvangen op maandag 13-11-2023. Het betreft zijn belevenis van zijn diensttijd in de Koude Oorlog. Transcriptie Lichting 1956-6 Op 4 mei 1956 (wat een timing) lag er op de deurmat bij ons thuis een enveloppe met daarin een ‘bevel’ namens...

Conflict en komische wraak

Bij het militaire onderdeel waar ik was geplaatst, werkte ik op een technische afdeling onder leiding van een 'Korporaal 1', die bekend stond als een zuiplap die dacht dat hij de baas was. Op een dag kregen we een conflict over een handeling, terwijl we dezelfde...

Sloepvaren & Nieuw Guinea

Dit waargebeurde verhaal speelt zich af rond de jaren 1955 in de Aziatische archipel en net daarbuiten. Ik kwam op als dienstplichtig matroos in Hollandsche Rading naar de Marine kazerne. Daar werd ik binnenste buiten gekeerd en voorzien van de nodige uitrusting,...

Geheimzinnige schepen

In het begin van de 1950-er jaren hebben er een paar jaar een tweetal passagiersschepen in de Numansdorpse Veerhaven gelegen. Niemand wist waarom ze daar lagen en van wie ze waren. Het was allemaal heel geheimzinnig. Veel verhalen deden de ronde over het doel van...

Van Kanonnier tot touringcar-chauffeur

Geboren in augustus 1960, dus opgegroeid in de jaren 60 en 70, kregen wij te horen van de atoombom. En nog erger, de waterstofbom en de Russen. Niet dat ik er bang voor was, want met Den Helder dichtbij wist je dat als er zo'n grote bom zou vallen ook wij de klos...

Mijn jongenskamer ……

Een foto van mijn jongenskamertje. Het is door de tijd een wazig beeld geworden. Ik weet nog dat ik het maakte met mijn eerste fototoestel, een Agfa Clack, gekregen voor mijn vijftiende verjaardag in 1961. Ja ik ben van 1946. Dat fotootje illustreert de...

Deel je eigen verhaal

Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen.

Auteur gegevens

Vul hieronder je contactgegevens in, zodat de afzender van dit verhaal juist is.
Wordt niet gepubliceerd
10 cijfers
Mijn auteursnaam mag

Schrijf je verhaal

Inhoud
Klik of sleep een bestand naar dit veld om te uploaden.
Dit mag een jpg, jpeg, png of gif bestand zijn van max. 1Mb.
Locatie bij dit verhaal
Selectievakjes