Noveletta 1 ‘Maatschappelijke dienstplicht’

Geschreven door:

Frans Van Montfoort

Dat we deelnamen aan de grootste Navo-oefening ooit hadden we niet door. Lang duurt het wel. Drie weken. Mortieristen waren we. Nou ja, ik was de boordschutter. Bewaakte en bediende de punt 50 mitrailleur. Er waren er met heimwee. Er was veel chagrijn. Bij voorbeeld over de sergeant die de eerste dag met de kaart ondersteboven rondreed waardoor we de troepenbewegingen misten en daardoor de veldkeuken. Vervolgens moesten we een paar nachten zonder slaap door rijden richting godbeterhet, de Tsjechische grens. Amerikanen deden er mee, Engelsen, Canadezen en zelfs Australiërs met grote hoeden op. Er was een helikopter met een Amerikaanse generaal die naast ons bivak landde en heel lang bedenkelijk naar onze lange haren keek. We poften restaardappels van de gerooide velden en maïskolven. We ‘vonden’ hier en daar nog appels en peren in die late herfst. Soms reden we met onze gecamoufleerde voertuigen en helmen dwars door piepkleine dorpen, waar mensen langs de kant van de weg kwamen kijken en naar ons zwaaiden alsof we bevrijders waren. Soms was er een kroeg, zomaar in het niemandsland… Er was zand, stof en modder en ik geloofde pas echt dat we in de buurt van de Tsjechische grens waren toen ’s nachts de bladeren en struiken rond onze bivak wel erg druk bewogen en ritselden en onder de maanloze sterrenhemel wolvengehuil opsteeg…..

Noveletta 2 Vaderlandsliefde
Met een knal komt de hoestende dieselmotor van de YP tot stilstand. Ontwakend uit een diepe staande slaap, kijk ik omhoog naar de inktzwarte bewolkte hemel van een maanloze nacht.Boven mij komt een muffe lucht uit het ruisende bladerdek van in de wind wiegende bomen. Geen maan, geen sterren, maar nel voorbij drijvende wolkenpartijen. Achter mij, onder in de YP hoor ik het gerommel van ontwakende soldaten die slaperig, hun uzi’s omgorden en uit het voertuig klimmen. Naast mij klimt ook de KVV-korporaal-chauffeur omhoog uit zijn chauffeurstoel en springt, vloekend en scheldend op zijn boordschutter, op de grond. Het was mij weer eens gelukt om staand achter mijn punt 50 mitrailleur, in slaap te vallen. Terwijl de opdracht is, op te letten en de chauffeur helpen wakker te blijven.

Verkwikt kom ik omhoog uit het boordschuttersgat en grijp in het donker beneden mij, naar mijn uzi maar voel mijn gitaar. Daar heb ik nu meer zin in. Met mijn gitaar ga ik op het camouflagenet van de nog warme motorkap zitten en pruts wat aan de snaren. De militaire voertuigen in de kolonne staan scheef, half op de weg, half in een greppel of droge sloot. Eenmaal gewend aan het duister zie ik voor en achter mij een lange rij voertuigen staan met daar tussenin de silhouetten van rokende soldaten. De uiteinden van de sigaretten lichten op in het donker. In mijn geheugen gaat het muziek-luikje open en ik begin te spelen. ‘Testament’ ( Boudewijn de GRoot/ Lennaert Nijgh): Na 21 jaren in het leven maak ik het testament op van mijn jeugd. Niet dat ik geld of goed heb weg te geven, voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd…..’ Om mij heen stopt het geroezemoes en na de laatste zangtoon klinkt besmuikt applaus dat snel stopt als vanuit de duisternis een aantal sterren op mij af komen lopen.  De luitenant, sergeant-majoor, pelotonscommandant….daar zal je het hebben……

Ik glij van de motorkap af en leun tegen de YP met de gitaar in mijn hand in plaats van de uzi en ‘vergeet te alueren’. Als de luitenant vlak voor me staat kijkt hij me lang en indringend aan voordat hij zegt: “Frans, dit is voor het eerst in je hele militaire diensttijd dat je iets goeds hebt gedaan.”

“Alles voor God, Koningin en Vaderland, Luit,”mompel ik.

 

 

Verhalen

Brandweer en BB

Geboren in 1954 werd ik natuurlijk op een bepaald moment opgeroepen voor keuring dienstplicht. Alles was goed en mijn opkomst werd enkele malen uitgesteld wegens studie. Het einde van mijn studie was nabij en ik kreeg een waarschuwingsoproep. Tegelijkertijd kwam in...

Moord op Kennedy

In de nacht van 22 november 1963 was ik op patrouille in Büren Duitsland. Mijn chauffeur en ik schrokken ons te pletter toen er opeens een tank voor ons stopte. Gelukkig bleken het Engelsen te zijn, die ons vertelden, dat president Kennedy was doodgeschoten. Een...

Bij de Koninklijke Marine tijdens de Koude Oorlog

Op 17 augustus 1970 ben ik in dienst van de Koninklijke Marine getreden. Het heetste punt, de Cuba crisis, was al geweest maar de dreiging van een kern oorlog was nog steeds aanwezig.  Als 16 jarig jochie was ik daar niet zo mee bezig. Ik vond alles nog spannend....

Russen afluisteren

Brief van Henk Braakman, ontvangen op maandag 13-11-2023. Het betreft zijn belevenis van zijn diensttijd in de Koude Oorlog. Transcriptie Lichting 1956-6 Op 4 mei 1956 (wat een timing) lag er op de deurmat bij ons thuis een enveloppe met daarin een ‘bevel’ namens...

Conflict en komische wraak

Bij het militaire onderdeel waar ik was geplaatst, werkte ik op een technische afdeling onder leiding van een 'Korporaal 1', die bekend stond als een zuiplap die dacht dat hij de baas was. Op een dag kregen we een conflict over een handeling, terwijl we dezelfde...

Sloepvaren & Nieuw Guinea

Dit waargebeurde verhaal speelt zich af rond de jaren 1955 in de Aziatische archipel en net daarbuiten. Ik kwam op als dienstplichtig matroos in Hollandsche Rading naar de Marine kazerne. Daar werd ik binnenste buiten gekeerd en voorzien van de nodige uitrusting,...

Geheimzinnige schepen

In het begin van de 1950-er jaren hebben er een paar jaar een tweetal passagiersschepen in de Numansdorpse Veerhaven gelegen. Niemand wist waarom ze daar lagen en van wie ze waren. Het was allemaal heel geheimzinnig. Veel verhalen deden de ronde over het doel van...

Van Kanonnier tot touringcar-chauffeur

Geboren in augustus 1960, dus opgegroeid in de jaren 60 en 70, kregen wij te horen van de atoombom. En nog erger, de waterstofbom en de Russen. Niet dat ik er bang voor was, want met Den Helder dichtbij wist je dat als er zo'n grote bom zou vallen ook wij de klos...

Mijn jongenskamer ……

Een foto van mijn jongenskamertje. Het is door de tijd een wazig beeld geworden. Ik weet nog dat ik het maakte met mijn eerste fototoestel, een Agfa Clack, gekregen voor mijn vijftiende verjaardag in 1961. Ja ik ben van 1946. Dat fotootje illustreert de...

Deel je eigen verhaal

Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen.

Auteur gegevens

Vul hieronder je contactgegevens in, zodat de afzender van dit verhaal juist is.
Wordt niet gepubliceerd
10 cijfers
Mijn auteursnaam mag

Schrijf je verhaal

Inhoud
Klik of sleep een bestand naar dit veld om te uploaden.
Dit mag een jpg, jpeg, png of gif bestand zijn van max. 1Mb.
Locatie bij dit verhaal
Selectievakjes