Het object Arnhem

Ik ben ongeveer een jaar in functie geweest bij de Defensiehaven, van 8 april 1958 tot en met 4 juni 1959. Ik heb er een goede tijd gehad, heb daar plezierig gewerkt. Mijn functie bij het noodbruggen-ponton detachement was dienstplichtig-sergeant-schipper. Het Noodbruggen pontondetachement was gelegerd in de Oranje Nassau-kazerne te Schaarsbergen, en van daaruit werden de manschappen verdeeld over de posten Bemmel en Arnhem. Na een overplaatsing kwam ik terecht bij de Defensiehaven, ‘het object Arnhem’. We sliepen in ‘de Bruine Beer’ aan de Oosterbeek kant. Ik had de leiding over dienstplichtigen, want wij moesten de netten die gespannen werden over de rivier roestvrij houden. En met een oefening werden die netten opengespannen en werden ze neergelaten met de gewichten eraan. Om de drijvende mijnen tegen te houden, als het object tussen de pijlers was geplaatst.

Meestal vonden de oefeningen ’s avonds plaats, maar werd de scheepvaart ook overdag gestremd. Want onder aan de netten moesten deze worden verzwaard met metalen bollen. De netten moesten over de rivier gespannen zijn voordat het element erin gevaren kon worden. Ik heb verschillende oefeningen meegemaakt, en als het er eenmaal lag, dan werden de kleppen op het element die erin zaten, op-en-neer gelaten. Om te kijken of dat allemaal wel goed functioneerde. Met die kleppen en zand die een zandzuiger op het element spoot kon je namelijk een dam vormen. Maar dat werd allemaal heel langzaam gedaan, want je kan niet dat element in een keer als blok in de rivier zetten, dan krijgt het teveel spanning erop. Dus dat duurde wel een uur of drie, vier, voordat het element er goed ingevaren was, want het kwam allemaal heel nauw. Het is in werkelijkheid nooit nodig geweest om het ponton in werking te zetten.

Omdat het een heel geheim object is geweest om nog wat tegen de Russen te kunnen doen als ze kwamen opdagen, was het verboden om foto’s te maken. Met de jongens hadden we dus ook een beveiligingsfunctie, want als er schepen langskwamen, moesten we goed kijken of er niet gefotografeerd werd. Hoewel wijzelf wel hebben gefotografeerd, maar er mochten geen herkenbare objecten opstaan. Als mensen toch foto’s maakten vanaf een boot, gingen we aan boord en vroegen we het rolletje mee. Sommigen vonden dat niet leuk, en er was ook wel eens heibel natuurlijk, maar ja, opdracht is opdracht.”

Dit verhaal van Freek Jacobs is geschreven door Elmar van de Ree, na een interview door Lian van der Zon in het kader van een oral history project over de Defensiehaven, voor de gemeente Arnhem in 2020. Meer informatie vindt u hier mijngelderland.nl 

 

Verhalen

Brandweer en BB

Geboren in 1954 werd ik natuurlijk op een bepaald moment opgeroepen voor keuring dienstplicht. Alles was goed en mijn opkomst werd enkele malen uitgesteld wegens studie. Het einde van mijn studie was nabij en ik kreeg een waarschuwingsoproep. Tegelijkertijd kwam in...

Moord op Kennedy

In de nacht van 22 november 1963 was ik op patrouille in Büren Duitsland. Mijn chauffeur en ik schrokken ons te pletter toen er opeens een tank voor ons stopte. Gelukkig bleken het Engelsen te zijn, die ons vertelden, dat president Kennedy was doodgeschoten. Een...

Bij de Koninklijke Marine tijdens de Koude Oorlog

Op 17 augustus 1970 ben ik in dienst van de Koninklijke Marine getreden. Het heetste punt, de Cuba crisis, was al geweest maar de dreiging van een kern oorlog was nog steeds aanwezig.  Als 16 jarig jochie was ik daar niet zo mee bezig. Ik vond alles nog spannend....

Russen afluisteren

Brief van Henk Braakman, ontvangen op maandag 13-11-2023. Het betreft zijn belevenis van zijn diensttijd in de Koude Oorlog. Transcriptie Lichting 1956-6 Op 4 mei 1956 (wat een timing) lag er op de deurmat bij ons thuis een enveloppe met daarin een ‘bevel’ namens...

Conflict en komische wraak

Bij het militaire onderdeel waar ik was geplaatst, werkte ik op een technische afdeling onder leiding van een 'Korporaal 1', die bekend stond als een zuiplap die dacht dat hij de baas was. Op een dag kregen we een conflict over een handeling, terwijl we dezelfde...

Sloepvaren & Nieuw Guinea

Dit waargebeurde verhaal speelt zich af rond de jaren 1955 in de Aziatische archipel en net daarbuiten. Ik kwam op als dienstplichtig matroos in Hollandsche Rading naar de Marine kazerne. Daar werd ik binnenste buiten gekeerd en voorzien van de nodige uitrusting,...

Geheimzinnige schepen

In het begin van de 1950-er jaren hebben er een paar jaar een tweetal passagiersschepen in de Numansdorpse Veerhaven gelegen. Niemand wist waarom ze daar lagen en van wie ze waren. Het was allemaal heel geheimzinnig. Veel verhalen deden de ronde over het doel van...

Van Kanonnier tot touringcar-chauffeur

Geboren in augustus 1960, dus opgegroeid in de jaren 60 en 70, kregen wij te horen van de atoombom. En nog erger, de waterstofbom en de Russen. Niet dat ik er bang voor was, want met Den Helder dichtbij wist je dat als er zo'n grote bom zou vallen ook wij de klos...

Mijn jongenskamer ……

Een foto van mijn jongenskamertje. Het is door de tijd een wazig beeld geworden. Ik weet nog dat ik het maakte met mijn eerste fototoestel, een Agfa Clack, gekregen voor mijn vijftiende verjaardag in 1961. Ja ik ben van 1946. Dat fotootje illustreert de...

Deel je eigen verhaal

Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen.

Auteur gegevens

Vul hieronder je contactgegevens in, zodat de afzender van dit verhaal juist is.
Wordt niet gepubliceerd
10 cijfers
Mijn auteursnaam mag

Schrijf je verhaal

Inhoud
Klik of sleep een bestand naar dit veld om te uploaden.
Dit mag een jpg, jpeg, png of gif bestand zijn van max. 1Mb.
Locatie bij dit verhaal
Selectievakjes