Green Card

Geschreven door:

Joyce Bergman-van Hessen

Na de tweede wereldoorlog, waarin mijn ouders veel van hun familieleden “kwijtgeraakt zijn”, vond mijn vader het een goed idee dat wij zo nodig in de Verenigde Staten terecht zouden kunnen. Mijn ouders hadden doordat zij tijdens die oorlog bij de GDN (Geheime Dienst Nederland) aangesloten waren, goede valse papieren. Valse papieren, waarin zij ook geregeld van identiteit veranderden. Daarmee en met wellicht een flinke portie geluk hebben zij overleefd. Desalniettemin of juist daardoor bestond de wens tot een uitweg, mocht die ooit wederom nodig blijken.Vanaf ongeveer 1950 was mijn vader ieder jaar wel een aantal weken, soms ook maanden voor zaken in de VS. Vanaf 1952 gingen mijn moeder en ik om het jaar een aantal maanden mee. Dat moest om in aanmerking te komen voor een Green Card.

Ook in 1956 waren wij weer maandenlang in de VS, dit keer op Long Island waar de ouders een klein appartement hadden gehuurd in het Jackson Hotel, aan de Boardwalk van Long Beach. Toen het in Europa en in de wereld weer onrustig werd (Hongarije en de Suez crisis) is op vader’s aandringen ook mijn grootmoeder (de moeder van mijn moeder) overgekomen.

Ik was pas 8 jaar en heb toen niet veel meegekregen over de politieke spanningen en gevaren maar het is mij later wel uitgelegd. Helaas heb ik geen foto’s van ons onderkomen, maar ik kan het me nog steeds goed voor de geest halen. Het kleine appartement dat in de wintermaanden natuurlijk goedkoop te huren was, de kitchenette, de ronde tafel en de warmwater- of verwarmingsbuizen langs de muur aan de kant waar ik altijd zat. De skating rink waar ik ‘smiddags naartoe mocht als ik mijn huiswerk voor de school in Nederland af had. En de koude zee voor de deur, waar iedere ochtend een man zwom, als therapie voor een in de tweede wereldoorlog opgelopen trauma.

De “koude oorlog” heb ik niet als zodanig beleefd, maar mijn inmiddels natuurlijk al lang verlopen Green Card heb ik nog steeds.

Verhalen

“En dan werd het rolletje in beslag genomen”

De Defensiehaven door kinderogen Ik kan mij nog herinneren dat toen na de tweede wereld oorlog weer op de markt van Arnhem woonden, er geoefend werd met zoeklichten. Dan stonden er grote schijnwerpers op de markt opgesteld en die schenen dan de lucht in....

14 maanden van leren tot lummelen

In Juli 1986 mocht ik opkomen bij de Frederik Hendrik Kazerne om de opleiding LaRo chauffeur te volgen. Ik had al een rijbewijs terwijl andere die de opleiding vrachtwagen kregen helemaal niets hadden. De bizarre organisatie van de Landmacht. Status Quo had een...

Bij de stuw in Olst en nog wat verder

Komend uit militaire dienst, bij de Koninklijke Marine, heb ik van 18 oktober 1954 tot 1 oktober 1955 gewerkt bij de Dienst Speciale Werken van Rijkswaterstaat. Deze dienst was belast met het onderhoud en de bediening van het caisson dat het sluitstuk vormde van de...

Ik ga daar echt niet onder de grond zitten!

Ik werkte vanaf 1971 bij de Rijksluchtvaartdienst. Deze dienst was onderdeel van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat en het ministerie gaf ook een maandblad uit. In 1984 verscheen daarin een oproep voor mensen die geïnteresseerd waren in een functie voor het...

De kameraadschap was groot

In januari 1985 kwam ik “voor mijn nummer op” in Ossendrecht. Opleiding Landroverchauffeur. Na twee maanden naar Hollandsche Rading om voor gewondenverzorger, ofwel hospik opgeleid te worden. In mei naar 103 Verkenningsbataljon in Seedorf op de Noordduitse...

Huzaar in Duitsland

In april 1963 vertrok ik op Koninginnedag met het 103e Verkenningsbataljon naar Duitsland. We werden gelegerd in kamp Bergen Hohne, het voormalige concentratiekamp Bergen Belsen. Joodse mensen hoefden trouwens niet mee als ze niet wilden. Het station bestond uit...

Atoomwapens in ‘T Harde

Ik zat bij de 425 cie.van Heutzs. Samen met de hier gelegerde Amerikaanse soldaten moesten we in 't Harde atoomwapens bewaken (die er volgens de regering niet lagen maar een publiek geheim vertelde anders). Het beheer van de wapens, nucleaire artilleriegranaten en...

Nooit enige Oostblok dreiging gemerkt

In 1980 kreeg ik mijn oproep om als dienstplichtige mijn land te dienen. Kort voor de opkomst in november, kreeg ik te horen dat ik zou worden opgeleid tot dienstplichtig onder-officier en dat mijn diensttijd met 2 maanden verlengd zou worden. Enfin, ben gegaan....

Koffie in plaats van oefenen

Omdat ik voor de marine was afgekeurd werd ik ingedeeld bij de BB. Dit was overigens niet op vrijwillige basis maar viel onder de dienstplicht. Er werd mij een grijs uniform verstrekt met een helm van het model dat men in de eerste Wereldoorlog gebruikte. Ik werd...

Mijn diensttijd bij de huzaren van boreel 1978-1980

Ik, peter sluimer , ben van lichting 78-6 en heb gediend bij 42 Zelfstandig Verkennings Eskadron van de huzaren van Boreel. Wij waren de oren en ogen van de brigade. Wij moesten opereren op de Duitse laagvlakte. Klopt wat hier veel wordt geschreven. De Russen dat...

Deel je eigen verhaal

Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen.

Auteur gegevens

Vul hieronder je contactgegevens in, zodat de afzender van dit verhaal juist is.
Wordt niet gepubliceerd
10 cijfers
Mijn auteursnaam mag

Schrijf je verhaal

Inhoud
Klik of sleep een bestand naar dit veld om te uploaden.
Dit mag een jpg, jpeg, png of gif bestand zijn van max. 1Mb.
Locatie bij dit verhaal
Selectievakjes