Koude Oorlog militairen 1946-1991
In 1975 kwam ik als militair van de Koninklijke Landmacht op de Ripperda Kazerne bij de Technische Dienst. Ik heb daar vier jaar gediend.
Mijn eerste zes maanden bestonden uit opleiding en rijopleiding. Daarna volgde een maand in het veld, ook onder winterse omstandigheden met vorst. Dat waren geen gemakkelijke tijden.
Wat mij nog steeds steekt, is dat er weinig erkenning is geweest voor de militairen die tijdens de Koude Oorlog hebben gediend. Er was wel een premie, maar naar mijn gevoel werd er nauwelijks stilgestaan bij het feit dat er vanuit het Oostblok regelmatig oefeningen en dreigingen waren. Ook wij moesten voorbereid zijn om vanuit de kazerne in actie te komen.
Na de Ripperda Kazerne kwam ik bij de Kromhoutkazerne terecht. In die tijd hadden we nog een groot leger en was de dreiging van een conflict met het Oostblok onderdeel van onze werkelijkheid.
Na mijn diensttijd wilde ik mij graag als veteraan aanmelden. Wij, de zogenoemde semiberoepsmilitairen uit de Koude Oorlog, werden naar mijn gevoel volledig aan de kant gezet. Militairen die eerder uit Nederlands-Indië terugkwamen, werden wel als veteranen erkend.
Mijn naam is Rein Mulder, geboren in 1955. Ik heb mijn dienst trouw vervuld en heb daar nooit iets voor teruggekregen vanuit Defensie. Het had voor mij al veel betekend als er erkenning was geweest, bijvoorbeeld in de vorm van een mooie medaille.
Helaas is die erkenning er nooit gekomen. Toch wilde ik dit graag benoemen, omdat ook de militairen die tijdens de Koude Oorlog dienden hun bijdrage hebben geleverd en niet vergeten zouden mogen worden.
Rein Mulder
1955
